Elke medewerker krijgt een AI-agent. Ben je er klaar voor?

Het probleem

Eén bedrijfs-kluis. Eén persoonlijke kluis per medewerker.

De bedrijfs-kluis bevat gedeelde inloggegevens — API-sleutels, serviceaccounts, database-wachtwoorden. Bereik per team. De persoonlijke kluis van elke medewerker is van hen — hun logins, hun identiteitsvelden, versleuteld met hun eigen hardwaresleutel.

De bedrijfs-kluis heeft geen identiteitsvelden. Niets persoonlijks hoort hier thuis. Persoonlijke kluizen zijn privé — het bedrijf heeft er geen toegang toe. Per ontwerp. Per wiskunde.

Vanaf dag één met bereik

Open de web-UI, maak een AI-agent aan of nodig een teamlid uit, wijs een bereik toe. Elke actor — mens of AI-agent — ziet alleen de items binnen zijn bereik. De kluis controleert elk verzoek, serveert of weigert. Stateless. Sub-milliseconde.

De deploy-agent kan geen dev-inloggegevens lezen. De support-bot kan geen deploy-sleutels lezen. Het financiële team ziet Stripe maar niet GitHub. Jouw marketingmedewerker ziet de social media logins maar niet de productie-database. Elk token codeert precies welke items hij kan benaderen — niets meer, niets ontdekbaar.

Bereiken werken hetzelfde voor mensen en AI-agenten. Een nieuwe medewerker krijgt een bereik in de bedrijfs-kluis dat overeenkomt met hun rol — engineering, financiën, operations. Ze zien wat hun rol vereist. Wanneer hun rol verandert, verandert het bereik. De inloggegevens niet.

Mensen komen en gaan. Inloggegevens niet.

Nieuwe medewerker start maandag — maak hun persoonlijke kluis aan, wijs hun rol-bereiken toe, en ze werken binnen enkele minuten. Geen gedeelde wachtwoorden om door te geven, geen onboarding-document met "de Stripe-sleutel staat in het gedeelde Google Doc."

Iemand vertrekt vrijdag — trek hun tokens in over elke gedeelde kluis met één klik. Hun persoonlijke kluis gaat met hen mee. De inloggegevens in de bedrijfs-kluis veranderen nooit. Geen rotatie-chaos. Geen "hebben we de AWS-sleutel al gewijzigd?" Geen weekend-noodgeval.

Dit is het verschil tussen wachtwoorden delen en inloggegevens uitgeven. Een gedeelde wachtwoordkluis betekent dat elk vertrek een rotatie-gebeurtenis is. Clavitor betekent dat elk vertrek een token-intrekking is — direct, compleet en onzichtbaar voor alle anderen in het team.

Elke toegang toegeschreven

Elke toegang tot inloggegevens wordt gelogd — welke AI-agent, welke persoon, welk inloggegeven, wanneer, en van waar. Wanneer een beveiligingsreview vraagt "wie had vorige week donderdag toegang tot de productie-database," heb je het antwoord in seconden. Niet "iemand met het gedeelde wachtwoord" — een naam, een bereik, een tijdstempel.

Wachtwoordrotaties worden op dezelfde manier bijgehouden. Wanneer een inloggegeven verandert, registreert de auditlog wie het heeft getriggerd en welke AI-agenten de nieuwe waarde hebben opgepikt. Als een rotatie een implementatie breekt, traceer je het naar de exacte wijziging.

Dit draait altijd, over elke kluis. Geen configuratie. Geen opt-in. De auditlog is je compliance-bewijs en je incident response-tool.

Drie versleutelingsniveaus

De bedrijfs-kluis bevat alleen velden op het niveau van inloggegevens. Geen identiteitsgegevens, geen persoonlijke informatie, geen kaarten of paspoorten. De persoonlijke kluis van elke medewerker is van hen alleen — versleuteld met hun eigen hardwaresleutel, onzichtbaar voor de bedrijfsbeheerder. Per ontwerp. Per wiskunde.